Szkolenie psów

Nasze psy - Dla Dymka

Dzisiaj pożegnałam Dymeczka :(

Od 3 tygodni bardzo poważnie chorował. Okazało się, że to chłoniak. Jedyne, co mogłam dla niego zrobić - to pozwolić mu odejść bez bólu, w spokoju. Siedziałam przy nim i głaskałam go, aż usnął, przytulony do mojego boku - jak tyle razy wcześniej …

Był dla mnie taki ważny. Moje całe życie zmieniło się, kiedy przyniosłam do domu cieplutką, puchatą kulę. Kliker, dogoterapia i moje najcieplejsze przyjaźnie - wszystko zaczęło się od tego, że dla niego zaczęłam szukać nowych rozwiązań…

Mój najserdeczniejszy przyjaciel. Budzący mnie rano pacnięciem mokrym, wielkim, czarnym nosem. Szturchający mnie głową, kiedy było mi smutno - aż przestawałam płakać. Wiecznie merdający ogonkiem - nawet, kiedy spadł z kanapy … Zaczepiający obcych, żeby go głaskali … Przyjazny i cierpliwy. I tak ogromnie inteligentny i empatyczny … Nasze sesje klikerowe - jego sztuczki, którymi uwielbiał się chwalić tak samo, jak ja … Nie umiem sobie nawet wyobrazić, jak to będzie dalej …

Miał ogromny wpływ na wiele osób - samym swoim charakterem, tym, co umiał i jaką mieliśmy więź - nie zliczę wszystkich, którzy patrząc na nas pytali, czy ich pies też tak może - i próbowali…

Jest mi strasznie, strasznie smutno … Dymiś to pies, jakiego ma się raz w życiu. I nie mogę uwierzyć, że odszedł …

We have a secret you and I

that no one else shall know

for who but I can see you lie

each night in fire glow?

And who but I can reach my hand

before we go to bed

and feel the living warmth of you

and touch your silken head?

And only I walk woodland paths

and see ahead of me,

your small form racing with the wind

so young again, and free

And only I can see you swim

in every brook I pass

and when I call, no one but I

can see the bending grass.

DymiÅ›
22.11.2000 - 04.02.2010